Borrelen op de hei met serieuze achtergrond

gepubliceerd in: De Gelderlander 19 augustus 2002 door BARBARA DE JONG

VELP – De heidevelden in Rheden worden voortdurend bedreigd door oprukkend gras en ander natuurlijk onheil. Gelukkig zijn er nog de Geëerfden van Velp, die de teloorgang van het cultuurlandschap bestrijden.

Een platte wagen achter een tractor, twee reusachtige koelboxen in een volgauto, veel zoenen en kameraadschappelijk handschudden onder de ongeveer twintig mannen, vrouwen en kinderen. Een toevallige voorbijganger zou kunnen denken dat er een originele familiereünie gehouden werd op het Rozendaalse Veld. Een herdershond bekijkt mensen en voertuig wantrouwend. Indringers, lijkt het beest te denken. Het is immers het hondenlosloopgebied bij uitstek.

Zaterdag aan het eind van de middag hield het bestuur van de Geërfden van Velp de jaarlijkse heideschouw. Achter de charmante picknickachtige opzet schuilt de serieuze bedoeling om wethouder A. Lammers vrijwel letterlijk met de neus op de feiten te drukken: bezie de toestand van de heide. Een ‘geërfde van Velp’ is iedereen die onroerend goed in Velp bezit.

Onderweg wordt buitengewoon geanimeerd gesproken. Men wijst elkaar geregeld op details in de omgeving: de hei ligt er mooi bij, maar hier staat wel erg veel opslag van de grove den, daar dreigt vergrassing uit de hand te lopen. Vergadering op locatie. Bij de brandtoren wordt gepauzeerd met een hapje en een drankje.

Verloedering ligt permanent op de loer. R. Aveskamp, bestuurslid van Geërfden van Velp, laat er geen misverstand over bestaan. “Heide is een cultuurlandschap. Als de mens er niets aan doet, is het over een aantal jaren bos geworden. Je moet dus plaggen en maaien.”

Dat doen de Geërfden niet zelf. Voorzitter Dick van Oort legt uit hoe het zit. “In 1917 is de eigendom van de hei door de Geërfden overgedragen aan de gemeente Rheden. Aan de schenkingsakte waren voorwaarden verbonden. De gemeente is verantwoordelijk voor het onderhoud, want de hei moet hei blijven èn het terrein moet vrij toegankelijk zijn voor het publiek. In 1997 hebben we de voorwaarden nog eens bekeken en een convenant opgesteld.”

De jaarlijkse schouw met de wethouder is toen ook ingevoerd. Aveskamp:”Zo houden we de gemeente scherp.”

Gemeentelijk medewerker J.F. Bastiaanse rijdt ook mee. Al genietend van het uitzicht borrelen er ideeën op hoe boompjes en gras bestreden kunnen worden. Hij heeft al voorgesteld om met de hele gemeentelijke afdeling een ‘uittrekdag’ te organiseren.

Aveskamp vindt dat er best een beroep gedaan mag worden op de vele mensen die met hun hond profiteren van het openbare terrein. Wethouder Lammers belooft zich in te zetten voor de hei. “Dit is een vorm van nostalgie, die moet je behouden.”